Z prasy

Nasi partnerzy nigdy nie mieli wątpliwości, iż PTKiGK SA jest koleją i to niezawodną.

("RK") Najpierw chciałbym złożyć serdeczne gratulacje z okazji jubileuszu i wdrożenia nowego wizerunku firmy. Czy można już ocenić wyniki przeobrażeń w pana przedsiębiorstwie?

(Kazimierz Musiolik) Serdecznie dziękuję. Miło mi, iż na łamach "Rynku Kolejowego" mam okazję podzielić się satysfakcją z naszych osiągnięć.

Jeżeli chodzi o wizerunek firmy, to tak naprawdę nie jest on nowy, powiedziałbym raczej, że udaje nam się z nim zapoznać coraz szerszy krąg potencjalnych partnerów. "Od zawsze" bowiem byliśmy firmą przywiązaną do naszych klientów, skoncentrowaną na dostrajaniu systemów ich obsługi do ich wzrastających wymagań.

Bardzo bliskie relacje z partnerami, poczucie odpowiedzialności za bezpieczeństwo jego systemów zaopatrzenia i dystrybucji, które przecież współobsługujemy, i kult rzetelnej pracy odziedziczyliśmy po naszych przodkach - śląskich kolejach przemysłowych i udało nam się te cechy zachować w toku ewolucji. Myślę zresztą, że to dość ciekawe, że tak archaiczne przymioty stają się cenne, co można by zbyć banalnym komentarzem, że oto "historia zatoczyła koło", choć pewnie celniej byłoby powiedzieć, że kolej wraca do korzeni - staje się bardziej indywidualnym dostawcą niż supermarketem ze standardowymi usługami.

Zmiany, które dokonały się w firmie w ciągu minionych 10 lat pozwoliły to korzystne dziedzictwo zdyskontować i dobrze przygotowały do funkcjonowania na coraz bardziej uwolnionym rynku.

Jeszcze do niedawna w Polsce istniała tylko jedna kolej - PKP. PTKiGK Rybnik dysponuje infrastrukturą kolejową, lokomotywami, wagonami, posiada odpowiednie koncesje i uprawnienia. Można powiedzieć, że PTKiGK jest koleją ...

Tak naprawdę w naszym kraju niemal zawsze istniały inne koleje niż PKP, do których należało PTKiGK SA i nasi przodkowie - powołany do życia w 1966r. Zakład Transportu Kolejowego i Gospodarki Kamieniem oraz jego następca PTKiGK PW. To że firmy te, skupione głównie na Śląsku, nie funkcjonowały w powszechnej świadomości jako kompletne przedsiębiorstwa kolejowe, było po części wynikiem przypisania im roli kolei niepublicznych, a po części bardzo ograniczonym z konieczności zakresem ich działania.
Być może trochę naszej w tym winy, ale wobec braku możliwości ekspansji rynkowej, koncentrowaliśmy się na budowaniu więzi z tradycyjnymi klientami i wszechstronnie modernizowaliśmy firmę, inwestując w nowoczesne systemy zarządzania, wsparte techniką informatyczną i tabor w przekonaniu, że to bardziej poprawi naszą pozycję konkurencyjną, niż mało skuteczne w ówczesnych warunkach kampanie promocyjne.

Najważniejsze jednak, że nasi partnerzy nigdy nie mieli wątpliwości, iż PTKiGK SA jest koleją i to niezawodną.

Zajmujecie się nie tylko przewozami i nie tylko przewozami węgla. PTKiGK remontuje i modernizuje tabor, prowadzi działalność handlową itp. W jakim kierunku firma będzie się rozwijać?

Nasza firma jest przede wszystkim przewoźnikiem kolejowym, zatem rozwój tej sfery działalności jest naszym podstawowym celem. Mówiąc o rozwoju, mam na myśli nie tylko wzrost przewozów, choć oczywiście będziemy się starać pozyskać nowych klientów i wozić dla nich jak najwięcej, ale przede wszystkim dążenie firmy do podejmowania coraz bardziej skomplikowanych, a przez to bardziej atrakcyjnych zadań przewozowych. Występując wobec naszych klientów jako eksperci od rozwiązywania ich problemów transportowych, musimy sprostać ich rosnącym wymaganiom i one będą tak naprawdę wyznaczać kierunki rozwoju firmy.

PTKiGK Rybnik wiele ostatnio inwestowało i rozbudowywało swój potencjał, zawierając porozumienia z innymi podmiotami. Czy możemy mówić dziś o Grupie PTKiGK?

Owszem. W końcu minionego roku doprowadziliśmy do pomyślnego finału nasze zabiegi, by zintegrować wokół PTKiGK SA kilka firm z naszego regionu. W ten sposób stworzyliśmy grupę 4 firm - oprócz naszego przedsiębiorstwa tworzą ją PTKiGK sp. z o.o., KP "Kuźnica Warężyńska" SA i NZTK sp. z o.o. - połączonych więzami właścicielskimi. Zachowując samodzielność tych firm, zyskaliśmy wszyscy możliwość racjonalizacji wykorzystania środków i skoordynowania działań. Zwiększenie potencjału firm Grupy jest jednak najistotniejszym efektem.

Czy na przewozach towarów transportem kolejowym można zarobić?

Firma zorganizowana jako przewoźnik kolejowy wręcz musi na przewozach zarabiać. Rozwój firmy, finansowany w lwiej części z własnych środków i stabilna sytuacja ekonomiczna PTKiGK SA dowodzą, że nawet funkcjonując w skrajnie niekorzystnych warunkach, można z sukcesem prowadzić interesy w naszej branży.

PKP Cargo to olbrzymia instytucja. Inni operatorzy zajmują tylko kilka procent rynku przewozów towarowych. Czy jest możliwa konkurencja na torach w Polsce z podmiotem dominującym w tak dużej skali?

Transport kolejowy, wbrew potocznemu przekonaniu, nie jest dziedziną jednorodną, tak jak niejednorodne są potrzeby transportowe zgłaszane przez uczestników rynku. Dlatego na rynku jest miejsce dla wielu przewoźników, bo trudno wyobrazić sobie zbudowanie firmy, która tak różnym wymaganiom potrafiłaby sprostać. Sądzę zresztą, że postępować będzie raczej specjalizacja, rozumiana bardziej jako wykrystalizowany profil działania firmy niż koncentracja na bardzo wąskim segmencie rynku. W tych warunkach możliwości konkurowania z dużymi przewoźnikami, nawet rangi PKP Cargo, zwiększą się.

Oprócz PTKiGK SA jest jeszcze na rynku kilka poważnych spółek dysponujących koncesjami na przewóz rzeczy koleją. Czy współpracujecie z nimi? Czy istnieje walka konkurencyjna pomiędzy mniejszymi operatorami w cieniu PKP Cargo?

Pole konkurencji zmienia się wraz z poziomem liberalizacji rynku. Doświadczenia śląskich firm kolejowych z czasów "rynkowej izolacji" pokazują jednak, że nawet działając w zamkniętej (a przy tym kurczącej się) enklawie, można myśleć kooperacyjnie i wspólnie organizować przewozy. Dlatego, mimo iż rynek jest naturalnym środowiskiem konkurencji, wrogich zachowań jest stosunkowo niewiele, a wspólne przedsięwzięcia nie są rzadkością.

Kontynuując ten wątek, jak pan prezes ocenia rozwój konkurencji na rynku przewozów towarów, szczególnie w kontekście udostępnienia sieci po wejściu Polski do Unii Europejskiej?

Mamy satysfakcję, że również dzięki naszej aktywności, upartemu działaniu na rzecz liberalizacji rynku, także w ramach RBF i IGTL nasz kraj zrobił bardzo duży krok w usuwaniu barier ograniczających możliwości działania rodzimym operatorom przewozowym. Trzeba zaznaczyć, że przełom (bo tak to z perspektywy naszej firmy oceniamy), który dokonał się w minionym roku był w dużej mierze zasługą PKP PLK SA, które w niezmiernie krótkim czasie stworzyły licencjonowanym operatorom organizacyjne warunki korzystania z zarządzanej przez siebie infrastruktury. Sprawne uruchomienie procesu udzielania licencji przez UTK dopełniło warunków rzeczywistej liberalizacji rynku. By można było jednak mówić o całkowitym sukcesie, konieczne jest pełne wydzielenie PLK z Grupy PKP.

Dynamiczny wzrost przewozów przez operatorów spoza Grupy PKP dowodzi, że stworzone warunki sprzyjają rozwojowi konkurencji, a bardzo pozytywne opinie klientów potwierdzają, że jest ona najsilniejszym motorem poprawy jakości. Praktyka konkurencji na rynku wewnętrznym da nam wszystkim nowe niezbędne doświadczenia, by z sukcesem stanąć do rywalizacji z zewnętrzną konkurencją, ale też wymusi podniesienie jakości i poziomu kultury organizacyjnej firm, co z kolei pozwoli znaleźć atrakcyjnych partnerów do współpracy. Można tylko żałować zmarnowanego czasu na dochodzenie do tych oczywistych prawd.

Mówimy wiele o konkurencji. Jednak często utożsamiana jest ona z prostą rywalizacją w ramach jednej branży. Kolejnictwo powinno zjednoczyć wysiłki i skupić się na walce konkurencyjnej międzygałęziowej, to znaczy zwiększaniu przewożonej masy towarowej poprzez przejmowanie ładunków z transportu drogowego. Jakie wysiłki można podjąć w tym kierunku?

Bez wątpienia powodzenie firm działających w branży zależy w dużej mierze od jej pozycji wobec innych gałęzi transportu. Ta zaś zależy od zewnętrznych warunków działania i atrakcyjności usług, jakie może zaoferować. Poprawa warunków działania wymaga zmian legislacyjnych, dla których należałoby stworzyć odpowiedni klimat, natomiast jakość skutecznie podniesie konkurencja. Dyskontując korzyści konkurencji wewnątrzgałęziowej, przewoźnicy kolejowi będą w stanie zaoferować jakość konkurencyjną w skali ponadbranżowej, stając się atrakcyjnym partnerem dla gestorów transportu.

Co pan prezes sądzi o działaniach lobbystycznych na rzecz kolejnictwa? Czy kolej posiada odpowiednią "siłę przebicia"? Czy potrzebne są organizacje branżowe? Jeśli tak, to na czym powinny polegać ich misja i zadania?

Potrzeba lobbingu na rzecz branży jest poza dyskusją, bowiem poprawiając warunki prowadzenia biznesu, polepszymy swą pozycję konkurencyjną wobec innych gałęzi transportu, dzięki czemu poszerzy się nasz rynek. Wymaga to jednak zwiększenia owej "siły przebicia", a ta jest pochodną między innymi konsolidacji branży. Właśnie organizacje branżowe - takie jak IGTL, RBF - powinny być ośrodkami tej konsolidacji, organizującymi intelektualne zaplecze dla formułowania korzystnych dla branży rozwiązań i przyciągającymi nie tylko branżowe autorytety dla realizacji naszych wspólnych celów.

Zauważyłem na stronie internetowej, że PTKiGK SA Rybnik zdobyło nagrodę za najlepsze rozwiązanie wspierające obieg informacji... Czy to sygnał o zainteresowaniu firmy działalnością logistyczną?

Sprawny system zarządzania na każdym szczeblu i w każdym obszarze aktywności firmy jest warunkiem podejmowania coraz bardziej skomplikowanych zadań przewozowych. W istocie, swej roli w obsłudze naszych klientów nie chcemy sprowadzać jedynie do realizacji przewozu, mamy ambicje aktywnie uczestniczyć w konstruowaniu na ich rzecz systemów obsługi dostaw. Bardziej jednak zależy nam na pełnym wdrożeniu logistycznej formuły działania niż modnej i pożądanej etykiecie operatora logistycznego.

Tradycyjnie zadajemy pytanie o trzy życzenia... Czego firmie PTKiGK SA najbardziej potrzeba?

Stabilnych warunków działania, zadowolenia klientów i satysfakcji załogi z ciekawej pracy w prosperującej firmie, słowem - wszystkiego najlepszego.

Bardzo dziękuję za rozmowę.

Rozmawiał Piotr Faryna; Miesięcznik "RYNEK KOLEJOWY" nr 03/2004